شرط تحویل کالاها در قراردادهای تجاری بین المللی به صورت CIF (COST INSURANCE AND FREIGHT)

شرط تحویل کالاها در قراردادهای تجاری بین المللی به صورت CIF (COST INSURANCE AND FREIGHT)

در صورتیکه خریدار کالاها بخواهد به وسیله حمل دریایی کالاهای موضوع قرارداد تجاری بین المللی را از فروشنده تحویل بگیرید یکی از شرایطی که بیشتر مورد استفاده در قراردادهای تجاری بین المللی می باشد استفاده از شرط تحویل کالاها به صورت سیف (CIF)  می باشد. این شرط تحویل به آن معنی می باشد که فروشنده کالا را بر روی عرشه کشتی تحویل خریدار می دهد ولی هزینه های حمل کالاها و هزینه بیمه کالاها (به صورت حداقلی ) را تا رسیدن به بندر مقصد را نیز می پردازد. مسئولیت خطر از میان رفتن یا آسیب دیدن کالاها با تحویل کالاها روی عرضه کشتی به خریدار منتقل می شود. لذا در صورتیکه در طول مسیر حمل کالاها به وسیله کشتی اتفاقی برای کشتی و یا کالاهای موضوع قرارداد تجاری بین المللی بیفتد در اینصورت با توجه به اینکه مسئولیت و خطر ناشی از میان رفتن کالاها و آسیب دیدن آنها به خریدار منتقل شده است، خریدار حق رجوع به فروشنده را نخواهد داشت بلکه در اینصورت خریدار از باب قاعده اتلاف و تسبیب میتواند به مقصر حادثه و یا مسبب حادثه رجوع کند. در این مواقع با توجه به اینکه بیمه نامه دریایی معتبر در اختیار خریدار می باشد وی می تواند از محل بیمه نامه مربوطه نسبت به دریافت خسارات خود اقدام کند. در خصوص شرط تحویل CIF باید مجدداً متذکر شد که مسئولیت فروشنده به تحویل کالاها تا بندر مقصد نمی باشد بلکه مسئولیت ایشان با تحویل کالاها بر روی عرشه کشتی به اتمام می رسد. نکته حائز اهمیت آن است که در صورتیکه کالاها قبل از تحویل بر روی عرشه کشتی دچار حادثه شوند مسئولیت جبران خسارات وارده بر عهده فروشنده می باشد.

طرفین قرارداد بین المللی (قرارداد خرید بین المللی) باید در زمان انعقاد قرارداد حتما نام بندر مناسب و محل بارگیری مناسبی را جهت تحویل کالاها در نظر بگیرند. چرا که نقطه انتقال ریسک و مسئولیت بندر و عرشه کشتی می باشد لذا باید حتما بندر مناسبی فی مابین طرفین توافق شود و در صورتی که بعد از انعقاد قرارداد بر بندر مشخصی توافق می شود نام بندر را حتماً در توافق خود ذکر نمایند. فروشنده نیز متصدی حمل و همچنین وسیله حمل (کشتی) مناسبی را در نظر بگیرد که امکان بارگیری در بندر تعیین شده را داشته باشد. در صورتیکه هر یک از موارد فوق به درستی تعیین نشوند در راستای انجام تعهدات قراردادی طرفین به مشکل برخواهند خورد.

  تعیین شرط تحویل به صورت CIF (سیف) متضمن آن است که فروشنده اقدامات لازم به منظور ترخیص کالاها از گمرک را به عمل آورد و هزینه های مربوطه را در زمان خروج کالاها از کشور مقصد را بپردازد. البته لازم به ذکر است که سایر هزینه های مربوط به ترخیص کالاها در کشور مقصد بر عهده خریدار هست و فروشنده در این خصوص مسئولیتی ندارد.

در شکل زیر به صراحت نشان داده شده است که مسئولیت و ریسک ناشی از تحویل کالاها به صورت سیف (CIF)  زمانی از فروشنده به خریدار منتقل می شود که نامبرده کالاها را بر روی عرشه کشتی به خریدار تحویل دهد. ولی فروشنده باید قرارداد حمل کالاها تا بندر مقصد را منعقد نماید.

03 دی 1399